İNSANLIK AYIBI
Hiçbir çocuk annesinin ve/veya babasının doğduğu yeri seçemez!
Böyle bir güce sahip değil!
Dolayısıyla İnsan Hakları Mahkemesi başta olmak üzere uluslararası hukuk, kimin nasıl ve ne şekilde bir ülkeden vatandaşlık hakkı alabileceğini en adil şekilde belirtmiştir.
Doğum ile anne ve babadan gelen haklar, uluslararası hukukun çizdiği çerçeve hakkının en başında geliyor.
Ancak ne yazık ki, hem adanın kuzeyinde, hem de adanın güneyinde bu hak ayaklar altına alınıyor ve büyük bir insanlık ayıbı yaşanmasına neden olunuyor.
Adanın kuzeyinde, yani Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde doğmuşsanız ama anne ve babanız, siz 18 yaşını geçtikten sonra vatandaşlık almışsa, siz bu topraklarda doğmanıza ve anne ile babanızın vatandaş olmasına rağmen, KKTC’de vatandaşlık hakkı elde edemiyorsunuz.
Bu durumda olan çok sayıda mağdur insan olduğu gibi, bu mağduriyeti yıllarca yaşayan ve başka haklardan vatandaş olabilen de çok sayıda insanımız var.
Gelmiş geçmiş hükümetler vatandaşlık yasasında ufak bir dokunuş yaparak bunu çözebilecek yetkiye sahipler, yıllardır hiçbir hükümet bu konuda en ufak bir adım atmadı.
Diğer yandan adanın güneyinde de yine bizleri de ilgilendiren bir insanlık ayıbı yaşanıyor.
Anne ve babasından birisi Kıbrıslı olmasına rağmen, bu topraklarda doğmuş çocuklar, anne ve babası adanın kuzeyinde nikah kıydığı için Kıbrıs Cumhuriyeti vatandaşı yapılmıyor.
Tam bir akıl tutulması!
Bu konuda özellikle Kıbrıs Türk Öğretmenler Sendikası öncülüğünde çok önemli bir mücadele veriliyor.
Kıbrıs ile ilgili hazırlanan birçok raporda bu konunun bir insan hakları ihlali olduğu tespiti yapılsa da, Rum yönetimi ısrarla bu ayıbı ortadan kaldırmamakta inat ediyor.
Sonuç olarak, bu yanlış adımların bedelini bu topraklarda doğan çocuklar ödüyor.
Oysa tek yapılması gereken hukuk içerisinde kalarak insanlara hakkı olanı vermek!
Bunu bile beceremeyen iki toplum yönetiminden Kıbrıs sorununu çözmesini bekliyoruz!
Yazık!!!